طراحی نما در بافتهای تاریخی همواره یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات معماری معاصر بوده است. معمار در چنین پروژههایی نهتنها با نیازهای عملکردی و زیباییشناختی امروز روبهروست، بلکه باید به حافظهٔ جمعی، هویت بومی و ارزشهای تاریخی محیط نیز احترام بگذارد. پروژهٔ طراحی نمای ساختمان دو طبقه با رویکرد معماری ایرانی در بافت تاریخی تلاشی است برای ایجاد تعادل میان گذشته و حال؛ تعادلی که نه تقلید صرف از تاریخ است و نه گسست از آن.
این پروژه توسط استدیو معماری ریبو طراحی شده و بر بازتفسیر عناصر معماری ایرانی در قالبی معاصر تمرکز دارد.
1. چالش طراحی در بافت تاریخی
بافتهای تاریخی دارای ویژگیهایی چون:
مقیاس انسانی
ریتم یکنواخت جدارهها
مصالح بومی
پرهیز از اغراق فرمی
هستند. هرگونه مداخلهٔ معماری در چنین زمینهای باید با درک عمیق از این مؤلفهها انجام شود. در این پروژه، چالش اصلی آن بود که چگونه میتوان نمایی معاصر طراحی کرد که در عین خوانایی، به بافت تاریخی احترام بگذارد و در آن حل شود.
2. رویکرد مفهومی: بازخوانی معماری ایرانی
رویکرد اصلی طراحی نما، بازخوانی مفاهیم معماری ایرانی بهجای بازتولید مستقیم فرمهای تاریخی بوده است. مفاهیمی مانند:
درونگرایی
سلسلهمراتب فضایی
سایه و نور
تناسبات و هندسهٔ منظم
بهعنوان مبنای طراحی در نظر گرفته شدهاند و در قالبی امروزی بازتعریف شدهاند.
3. فرم، تناسبات و مقیاس انسانی
ساختمان دو طبقه با تأکید بر مقیاس انسانی و هماهنگی با ارتفاع جدارههای مجاور طراحی شده است. خطوط افقی نما به کنترل ارتفاع بصری کمک کرده و از ایجاد اغتشاش در خط آسمان بافت جلوگیری میکند.
تقسیمبندی نما بر اساس تناسبات منظم انجام شده تا ریتمی آرام و آشنا برای مخاطب ایجاد شود؛ ریتمی که بافت تاریخی اطراف را بازتاب میدهد.
4. مصالح و جزئیات: پیوند با زمینه
انتخاب مصالح یکی از کلیدیترین تصمیمات این پروژه بوده است. استفاده از متریالهایی با رنگ و بافت نزدیک به مصالح بومی، باعث شده نما بهصورت طبیعی با زمینهٔ تاریخی هماهنگ شود.
جزئیات اجرایی با دقت طراحی شدهاند تا:
از اغراق تزئینی پرهیز شود
کیفیت ساخت بالا حفظ شود
خوانش معاصر نما تقویت گردد
در این پروژه، جزئیات نقش واسطهای میان سنت و معاصریت ایفا میکنند.
5. نور، سایه و عمق در نما
یکی از عناصر مهم در معماری ایرانی، بازی نور و سایه است. در طراحی این نما، عمق بازشوها، پیشآمدگیها و فرورفتگیها بهگونهای طراحی شدهاند که در طول روز، تغییرات نوری متنوعی بر سطح نما ایجاد شود.
این کیفیت پویا، علاوه بر ارتقای زیبایی بصری، به کنترل تابش مستقیم و بهبود آسایش حرارتی نیز کمک میکند.
6. نما بهعنوان بخشی از بافت، نه یک شیء مستقل
در این پروژه، نما نه بهعنوان یک تصویر مستقل، بلکه بهعنوان جزئی از جدارهٔ شهری در نظر گرفته شده است. هدف، ایجاد گفتوگویی آرام با ساختمانهای مجاور بوده؛ گفتوگویی که بر احترام، هماهنگی و تداوم تأکید دارد، نه بر تمایز اغراقآمیز.
نتیجهگیری: رویکرد استدیو معماری ریبو به مداخله در بافت تاریخی
پروژهٔ طراحی نمای ساختمان دو طبقه با رویکرد معماری ایرانی در بافت تاریخی نمونهای از نگاه استدیو معماری ریبو به معماری معاصر در زمینههای تاریخی است. در این رویکرد، معماری نه تقلید گذشته است و نه نفی آن، بلکه تلاشی آگاهانه برای تداوم هویت در زمان حال به شمار میآید.
در استدیو معماری ریبو، ما بر این باوریم که مداخله در بافت تاریخی نیازمند احترام، دقت و درک عمیق از زمینه است. این پروژه بازتاب همین نگرش است؛ نگرشی که معماری را بهعنوان پلی میان تاریخ، فرهنگ و نیازهای امروز میبیند و بهدنبال خلق فضاهایی ماندگار، انسانی و همنشین با شهر است.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.